دراین مطلب سعی من براین است که با شناساندن ضرورتها،روشها و موانع گامی هرچند کوچک برای هدایت و آگاهی پدران ومادران و دانش آموزان و هرآنکس که درهدایت وساختن مسیر آینده برای ایجاد دنیایی آباد و سربلندی ایران زمین می کوشد بردارم . 

لطفا نظرات خودرا درمورد مطالب وبلاگ بنویسیدودرصورت نیازبه موضوع خاصی پیشنهادآنرا بدهید سعی می شود در کمترین زمان فراهم گردد.

                                                                        قبلا سپاسگزارم

خراسان دوشنبه 1390/08/30 

در میان اصول تربیتی تشویق و تنبیه جایگاه ویژه ای دارد. همه ما چه به عنوان والدین و چه به عنوان فرزند، تشویق و تنبیه را تجربه کرده ایم و باید اذعان کرد که این ۲ شیوه از رایج ترین اصول تربیتی است که به کار گرفته می شود. بیشتر والدین این ۲ ابزار تربیتی را طبق آن چه از بزرگ ترها تجربه کرده یا دیده اند، برای فرزندان خود به کار می گیرند و تصور می کنند به کسب اطلاعات و افزایش آگاهی در این باره نیازی ندارند، غافل از این که نادیده گرفتن اصول این دو شیوه تربیتی تبعاتی دارد و باعث می شود والدین در موارد بسیاری سرخورده و ناامید شوند. آن ها اغلب شکایت می کنند که بچه های این دوره و زمانه فرق کرده اند غافل از این که بچه ها فرق نکرده اند و این والدین هستند که باید شیوه های برخورد صحیح با کودکان را بیاموزند.

کوروش بزرگ (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد)، همچنین معروف به کوروش دوم نخستین شاه و بنیان‌گذار دودمان شاهنشاهی هخامنشی است. شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه‌گذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها و بندیان، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است.
 ایرانیان کوروش را پدر و یونانیان، که وی سرزمین‌های ایشان را تسخیر کرده بود، او را سرور و قانونگذار می‌نامیدند. یهودیان این پادشاه را به منزله مسح‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌دانستند..

واژهٔ کوروش

 نام کوروش در زبان‌های گوناگون باستانی به‌گونه‌های مختلف نگاشته شده‌است:
پارسی باستان: Kūruš
در کتیبه‌های عیلامی: Ku-rash
درکتیبه‌های بابلی: Ku-ra-ash
در زبان یونانی باستان: Κῦρος آمده‌است.
در زبان عبری: کورِش Koresh
در زبان لاتین: سیروس Cyrus؛ صورت لاتین نام کوروش به فارسی بازگشته و به عنوان نام در ایران استفاده می‌شود.

اگر به پیامک های ارسالی و سایتها و بعضی از رسانه های خارجی و داخلی در ماههای گذشته توجه کرده باشید خواهید دید که جنبشی به صورت خیلی پنهان ومخفیانه درحال شکل گیری است که با تکیه بر حافظه فرهنگی و باستانی ایرانیان و دانسته های بسیار ناقص عموم مردم ازتاریخ این سرزمین و مشاهیر آن سعی درایجاد پان ایرانیسم یا همان ناسیونالیسم ایرانی دارد. جالب توجه اینکه دربسیاری از این مطالب به مشاهیری از این آب و خاک تکیه می شود که خود آنها مخالف شدید نژاد پرستی و موافق آزادی بیان / دین و اندیشه بوده اند . اگر به وصیت نامه کورش که درمتن مطلب مربوط به کورش نوشته شده است دقت نماییم می بینیم او به ایرانی بودن خود افتخارمی کرد و لی به یک ملت بخاطر نژاد و دین هیچگاه توهین نمی کرد و پست نمی شمارد.